Ali Fuat ER

Bende İnanıyorum!...

Damda oturdular,

Hüseyin ve  Fedon Ustalar ile Ferhad ve de Veli.

Koca pont dağını nede güzel çizmişti Fedon usta.

Eski Pont Kalesini ve Lejyonunu da yerleştirmiş Dağ doruğuna.

Pont kalesinden Çakallara inen su ve sarnıçları da ,

üfüren kayayı da detaylandırmıştı.

Suların İrene kilisesinin üstünde toplanması,

Ve kente dağıtımını çizmiş,

Venk Kilisesi kutsal suyu ile,

Ferhatın getireceği suyu birleştirerek,

Amasya’ya taksim edilişini de.

" İmdi, aletler tamam, planlar tamam,

söz verdik, sen dağı yara yara suya yol vereceksin,

 biz de Veliyle senin su kanal kapaklarını yapıcaz.

Künkleri kiremit ocaklarında kalıplara döktürdüm.

Kırklar dağından yapabildiğim kadar, kapaklık taş yapıp, gönderirim.

Hüseyin usta da, aletlerini, keskileri, murçları, vanilaları, külünklerini

hergün değiştirecek.

Gerisi senin gücünde, senin yeteniğine kaldı Ferhat.

Sen suyu Venk kilisesine ulaştırdığında,

biz Veliyle su kanalının devamını,

su künkleriyle olacak şekilde tamamlarız.

Geceni gündüze kat, aşkını gücüne kat,

yolun açık olsun.

Ben Mehmene Sultana hazır olduğumuzu,

Ve yarın ilk külüngü, Pont dağına  vuracağımızı söylemeye gidiyorum”.

Kalktı ayağa, Fedon ustasının eline sarıldı,öptü.

"Hakkını helal et Ustam. Senden başka inanan kalmadı bana.

Bu dağı da, Mehmene sultanı da utandırmazsam, bana da Ferhat demesinler"

Veli hopladı ordan.

"Ben ben de sana inanıyorum can yoldaşım."